در این آزمایش میخواهیم سرعت، شتاب خطی و قانون دوم نیوتون را مورد مطالعه و بررسی قرار دهیم. به این منظور ابتدا، زمان عبور تیغه ی فلزی با طولهای مختلف از یک سنسور نوری را با سرعت ثابت اندازه می گیریم و با توجه به طول آن تیغه، سرعت حرکت تیغه را محاسبه می کنیم.در بخش دوم زمانی که طول می کشد تیغه از بین دو سنسور با فاصله ی مشخص عبور کند را اندازه می گیریم . در ادامه برای بررسی شتاب ثابت، برای شتاب دادن به حرکت تیغه، یک وزنه با جرم مشخص به انتهای آن می بندیم که سقوط می کند و تیغه را با خود و با شتاب ثابت می کشد. در این حالت زمان عبور تیغه هایی با طول مشخص را از روبروی یک سنسور نوری محاسبه می کنیم.
بردارها درواقع مدل ریاضی برای کمیت های فیزیک هستند که به ما کمک می کند روابط بین دسته ای از کمیت های فیزیکی به نام کمیت های برداری که می توان آنها را با یک بردار با طول و جهت مشخص متناظر کرد (مانند نیرو، مکان، سرعت، شتاب و...) به دست آوریم. همان طور که می دانیم می توان بردارها را با هم جمع، تفریق و حتی ضرب کرد. در این آزمایش می خواهیم تعادل اجسام را بررسی کنیم و بفهمیم اجسام یا سیستم ها در حالت کلی تر، در چه شرایطی به حالت تعادل هستند، یعنی پس از گذشت زمان به همان حالت اولیه ی خود باقی می مانند. اولین شرطی که برای تعادل به نظر می رسد، این است که برآیند نیروهای وارد بر جسم صفر باشد، چون در غیر اینصورت مرکز جرم سیستم و به تبع آن کل سیستم شروع به حرکت خواهد کرد. اما پس از کمی دقت می فهمیم این شرط برای تعادل کافی نیست، چون مثلا برای میله ی زیر که در نقطه ی وسطش ثابت شده است، دو نیروی مساوی و خلاف جهت هم بر آن وارد شده که جمع آنها صفر است، ولی می بینیم که جسم حول نقطه ی ثابت شروع به دوران می کند و در حال تعادل نیست.
حرکت پرتابی یعنی حرکت یک جسم تحت میدان گرانش زمین در حالتی که یک مکان اولیه و یک زاویه ی اولیه داشته باشد. به عبارتی دیگر به حرکتی که در آن یک جسم فقط تحت تاثیر نیروی گرانش، مسیرش تعیین شود، حرکت پرتابی گفته میشود. جسم پرتاب شده را «پرتابه» مینامند. با صرف نظر کردن از نیروی اصطکاک هوا، پرتاب دیسک، موشک (در مسیری طولانی) و حتی شوت کردن توپ فوتبال، نمونههایی از این نوع حرکت محسوب میشوند. این حرکت در حقیقت با استفاده از رابطهای درجه ۲ توصیف میشود.
تکانه ی خطی بنابر تعریف برای هر ذره حاصل ضرب جرم آن ذره در بردار سرعت خطی آن ضربه است؛ بنابراین تکانه ی خطی یک کمیت برداری است. می توان نشان داد که اگر نیروی خارجی به یک سیستم ذرات وارد نشود، مجموع اندازه حرکت آن ذرات آن سیستم ثابت می ماند. بنابر قضیه ی بالا در هر برخوردی که سیستم ایزوله باشد (نیروی خارجی نداشته باشیم) تکانه ی سیستم ثابت باقی می ماند ولی ممکن است انرژی سیستم به دلیل نیروهای اتلافی تغییر کند. در حالت کلی برخوردها به دو نوع کشسان (الاستیک) و ناکشسان (غیر الاستیک) تقسیم می شوند. برخوردهای کشسان برخوردهایی هستند که انرژی در آنها ثابت می ماند و برخوردهای غیر کشسان برخوردهای هستند که انرژی در آنها کمی اتلاف می شود. می توان نشان داد که بیشترین اتلاف انرژی در یک برخورد برای حالتی است که دو جسم پس از برخورد به همدیگر بچسبند.
در این آزمایش نوع خاصی از حرکت دورانی را بررسی می کنیم که محور دوران خود حرکت نمی کند و جسم دوران کننده، یک جسم صلب است. در این حالت می توان برای سادگی کار از مختصات قطبی استفاده کرد که در آن به جای مولفه های x و y برای توصیف مکان یک ذره، از r (فاصله ی ذره تا محور دوران) و q (زاویه ای که جسم با محور می سازد) کمک می گیرند. لختی دورانی یک ذره با جرم m که در فاصله ی r از محور دوران قرار دارد، به صورت ضرب جرم در مجذور فاصله تعریف می شود. بنابراین برای یک جسم گسترده که از بیشمار ذره تشکیل شده است، می توان لختی دورانی را به صورت مجموع لختی دورانی ذرات یا انتگرال آنها در نظر گرفت.