کتاب زرتشت، اوستا نام داشت. ایرانیان باستان آتش را مقدس می شمردند. در دوره ساسانیان آتشکده های زیادی در گوشه و کنار ایران ساخته شد.
محل عبادت زرتشتیان آتشکده ها بودند. دین رسمی کشور در زمان ساسانیان، دین زرتشتی بود. در دوره ساسانیان؛ پیروان ادیان زرتشتی، مسیحی، یهودی، بودایی و مانوی در ایران زندگی می کردند.
جاده ابریشم راهی بود که چین و هند را در شرق، به اروپا در غرب متصل می کرد و بخشی از این جاده هم از خاک ایران (شهرهای صد دروازه (دامغان)، ری، هگمتانه (همدان)) عبور می کرد. در آن زمان ابریشم، ارزشمندترین و پرسودترین کالای تجاری بود که از چین به ایران و سرزمین های دیگر صادر می شد.
حکومت ساسانی مانع از ارتباط مستقیم تجاری میان چین و روم (اروپا) می شد و تمایل داشت که ابریشم چینی توسط بازرگانان ایرانی به روم صادر شود و یا اینکه ابریشم خام پس از آن که در کارگاه های ایران تبدیل به پارچه شد به روم فروخته شود.
آریایی ها اقوام کوچ نشینی بودند که حدود ۴ هزار سال پیش از شمال دریای خزر به سمت جنوب مهاجرت کردند.
آریایی هایی که وارد ایران شدند سه قوم بزرگ بودند:
خانواده، هستهٔ اولیه جامعه را تشکیل می داد. ازدواج در نزد ایرانیان یک تکلیف دینی و پیمان مقدس بود. به همین دلیل اگر کسی عمداً ازدواج نمی کرد، گناهکار شمرده می شد. مردان، زمانی می توانستند مقام و منصبی بگیرند که همسر داشته باشند.
نقش پدر در ایران باستان، به عنوان سرپرست خانواده (اجرای مراسم مذهبی و حفظ امنیت خانواده)
دولت های ایران باستان، قلمرو وسیعی داشتند و بنابراین برای اداره امور کشور، شغل ها و مقام های مختلفی به وجود آمده بود. زندگی شاهان هزینه زیادی داشت گاهی آنها صدها خدمه در اختیار داشتند.
مخارج سنگین دربار، از گرفتن مالیات از مردم تأمین می شد.