ماسه به سنگریزههای خردتر از شن گفته میشود. ماسه معمولاً در ساحل دریا و رودخانه به راحتی یافت میشود. در مهندسی عمران بر اساس طبقهبندی، ASTM به سنگدانههای ریزتر از ۴٫۷۵ میلیمتر و درشت تر از ۰٫۰۷۵ میلیمتر (۷۵ میکرون) ماسه میگویند. طبق استاندارد طبقهبندی متحد خاک، ماسه به سه رده ریز، متوسط و درشت طبقهبندی میشود. ماسه نمونه ای از مصالح ساختمانی است که در ساختمان سازی مورد استفاده قرار می گیرد. به طور کلی می توان ماسه را بر اساس دسترسی و منبع، شکل ظاهری و اندازه دانه، کاربرد، تحلیل غربال و ترکیب شیمیایی در دسته بندی های مختلف قرار داد.
پاورپوینت مواد و مصالح ساختمانی - ماسه در 60 اسلاید به طور کامل و جامع همراه با شکل و تصاویر و جدول مربوطه مطابق موارد زیر ارایه شده است:
سرب از عنصرهای شیمیایی واسطه در جدول تناوبی با نماد شیمیایی Pb (به لاتین Plumbum) است. سرب همچنین در رده فلزها قرار دارد. این فلز تشعشعات هستهای را عبور نمیدهد به عنوان نمونه لایه ۹ میلیمتری از سرب توان پرتو گاما را نصف میکند و برای جلوگیری از عبور این پرتو دیواره سربی با ضخامت ۱۰ سانتیمتر کافی است. سرب در طبیعت به شکل کانی به نام گالن (سیستم تبلور کوبیک یا مکعبی) یافت میگردد.
پاورپوینت مواد و مصالح ساختمانی سرب و کاربرد های آن در 36 اسلاید به طور کامل و جامع همراه با شکل و تصاویر و جداول کاربردی طبق موارد زیر ارایه شده است:
منظور از آسیب ایجاد هر نوع عارضه در بنا به هر دلیلی است که باید رفع شود. عوامل آسیب رساننده به بنا را میتوان در دو عامل کلی طبیعی و انسانی دستهبندی کرد. از دیدگاه معماری، هر اقلیمی به دلیل شرایط جوی و آب و هوایی خود یک سری محدودیت برای بنا ایجاد میکند. که در نظر نگرفتن دقیق محدودیتها باعث صدمه رساندن به بنا میشود. یکی از مشکلات آسیبرسان برای بناهای تاریخی زلزلهخیز بودن ایران است که هر از چندگاهی سکوت و سکون سازهای بناهای تاریخی را بر هم میزند. زلزله پدیدهای پیشبینی نشده است. بنابراین باید هنگام ساخت یک بنا استحکام آن را در برابر زلزله محاسبه کرد تا اطمینان خاطری از پایداری بنا به دست آورد. در بناهای تاریخی این استحکام به خصوص در گرمابهها پیشبینی شده است زیرا که در دل خاک ساخته شدن تا حد قابل توجهی مشکلات ناشی از زلزله را مهار میکند و این جزو محاسن بناهای تاریخی به شمار میرود ولی با زوال و فرسودگی این عوامل میتواند باعث تخریب و آسیب شود.
هویت را می توان تجلی فرهنگ در محیط دانست زیرا مکانها از انسان معنا می گیرند و انسان نیز مجموعه ای از باورها و اندیشه ها است که فرهنگ او را شکل می دهد و نمود و تجلی از فرهنگ انسان را در مکان و محیط می توان مشاهده نمود که همان هویت اوست.
مکان یعنی جایی که ما به آن تعلق داریم تنها با حضور من انسان با معنا می شود و انسان نیز تنها با داشتن مکان با معنا خواهد شد و این میان حلقه اتصالی وجود دارد که به آن هویت گویند، پس هم انسان به مکان هویت می بخشد و هم مکان به انسان و محیط های ما تنها در صورتی به محیط های اجتماعی با معنایی بدل می شوند که امکانات غنی در تعیین هویت به ما ارزانی کنند و این همان هویت کالبدی (معماری بومی) است که به مکان معنای خودی می دهد و انسان را با مکان پیوند می زند و مکان و انسان دو جزء جدایی ناپذیر از هم می شوند.
در فرهنگ انگلیسی آکسفورد، مکان "یک موقعیت، نقطه یا ناحیهای خاص" معنی شده است. در فرهنگ انگلیسی لانگمن، مکان "هر ناحیه، نقطه یا موقعیتی یا وضعیت در فضا" و "یک نقطهی بخصوص در یک ناحیه ی گستردهتر" است. در ویکی پدیا، (مکان) جمع: اماکن، مکانها، به معنای قسمتی از فضا، به صورت عینی یا مجازی، است که بر پایه ی کاربرد یا رویدادهایی که در آن صورت میپذیرد، تعریف میشود یعنی بخش مشخصی از فضا که توسط فرد یا چیزی اشغال شده باشد یا به آن فرد یا چیز تخصیص یافته باشد.
مکان، جا یا قسمتی از فضاست که از طریق عواملی که در آن قرار دارند صاحب هویت خاصی شده است.